محراب قلم در روزگار نبرد؛ وقتی گلدسته‌های «ازدارتپه» زنگ مدرسه می‌شوند

محراب قلم در روزگار نبرد؛ وقتی گلدسته‌های «ازدارتپه» زنگ مدرسه می‌شوند

در روزهايي که بر اثر شرايط جنگي، ديوارهاي مدرسه در سکوتي اجباري چشم‌انتظار هياهوي دانش‌آموزان مانده‌اند، کانون فرهنگي هنري «دين و دانش» در روستاي ازدارتپه آزادشهر با شعار «مسجد را مدرسه مي‌کنيم»، صحن مسجد جامع را به سنگر تپنده علم و ايمان مبدل کرده است.
شناسه خبر : 73657 تاریخ انتشار : ۲۳ فروردين ۱۴۰۵ زمان انتشار : ۲۰:۰۸

به گزارش روابط عمومی ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان گلستان؛در گوشه‌ای از خاک غیرت‌خیز گلستان، نوری تازه دمیده است؛ جایی که عطر ایمان با صلابت شمالی گره خورده و درب‌های سنگین و چوبی مسجد جامع روستای «ازدارتپه»، آغوش سبز خود را به روی کیف‌های کوچک و کتاب‌های دانش‌آموزان گشوده‌اند.

 
«امین کوهساریان»مدیر کانون فرهنگی هنری «دین و دانش» که با همتی ستودنی در این روزهای حساس پای کار ایستاده است، با واژه‌هایی که بوی اخلاص می‌دهند، می‌گوید: «مسجد را مدرسه می‌کنیم»،او و همراهانش، معلمان جهادی و صف‌شکنی هستند که تخته‌ را به محراب پیوند زده‌اند تا ثابت کنند در قاموس این ملت، واژه تعطیلی معنایی ندارد.
 
این مجاهدان عرصه تعلیم، تنها برای تدریس ریاضی و علوم نیامده‌اند؛ آن‌ها آمده‌اند تا به کودکان روستا بیاموزند که در میانه تلاطم‌ها، ایمان محکم‌ترین پناهگاه و دانش برنده‌ترین سلاح است.
 
اینجا نه یک آموزشگاه خصوصی، که قلب تپنده روستا در «مسجد جامع» است،در روزگار نبرد و در حالی که مراکز رسمی آموزشی به ناچار تعطیل شده‌اند، مسجد آغوش گشوده است تا بهار علم، پشت دیوارهای جنگ نماند.
 
 پس‌زمینه کاشی‌کاری‌های لاجوردی و طنین آیات الهی بر دیوارها، آرامشی دوچندان به این کلاس درس بخشیده که شکوه آن در هیچ مدرسه رسمی یافت نمی‌شود. 
 
فرشی که سال‌ها سجده‌گاه مردمان باصفای روستا بوده، حالا میزبان زانوهای لرزان نوجوانی است که با لبخند گرم معلمی جهادی، هراس از جنگ را فراموش می‌کند.
 
معلمان کانون «دین و دانش»، سرداران گمنام جبهه «علم و دین» هستند؛ کسانی که در سیاهی شب‌های بحران، فانوس دانایی را به دست گرفته‌اند تا مبادا کودکی در بن‌بست بی‌سوادی جا بماند.
 
«ازدارتپه» امروز نمادکوچک ایران ماست؛ ایرانی که حتی در التهاب نبرد، قلم را زمین نمی‌گذارد،مسجد جامع روستا،حالا هم سنگر است، هم مدرسه و هم قلب تپنده امیدی که از آزادشهر به تمام ایران مخابره می‌شود: تا کانون «دین و دانش»  بیدار است، چراغی خاموش نخواهد شد.